...Dla Tej jedynej, co przywróciła kolory w moim życiu,
...Dla Tej, co nauczyła mnie kochać i marzyć...
Zegar tyka, ale coraz słabiej,
Prawie brak dźwięku,
Spoglądam w jego stronę,
Widzę Twoja twarz,
Twój uśmiech, słyszę Twój głos,
Czuje Twój dotyk i zapach,
Nie potrafię zapomnieć.
Nie będę już marzył,
Nie wejdę już na chmury,
Nie pójdę na spacer,
Nie pokaże Ci twoich gwiazd,
Nie spojrzę nawet na swoje.
Chce zamknąć świat w nawiasach,
Ale tylko, kiedy byliśmy razem,
Przezywać to cały czas do końca.
Tylko Ty podbiłaś moje serce,
Tylko Ty będzież w nim panować.
Zapomnieć się nie da,
Zapomnieć – nie chce.
Pamiętam jak dziś, gdy się pytałem,
Pierwszy dzień, spełnienie marzeń,
A teraz wszystko się kończy,
Kto zawinił, nieważne.
...nie zapomnę wspólnie spędzonych chwil,
chwil, które są wszystkim, co dostałem od życia...
27.02.2006
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz